Το κυπαρίσσι Λέυλαντ (Λέιλαντ ή Λευλάντι) είναι ένα ιδιαιτέρως εντυπωσιακής εμφάνισης κωνοφόρο που συγκαταλέγεται στα φυτά γρήγορης ανάπτυξης. Μπορεί να φυτευθεί στο έδαφος του κήπου ή σε γλάστρα, μεμονωμένο, σε ομάδες ή εν σειρά. Είναι κατάλληλο για τη δημιουργία φυσικού φυτικού πράσινου φράχτη ακόμα και στο μπαλκόνι. Κωνοφόρο μεγάλης αντοχής και προσαρμοστικότητας, το κυπαρίσσι Λέυλαντ αξιοποιείται τόσο στην κηποτεχνία όσο και στην αρχιτεκτονική του τοπίου.
► Το προσδόκιμο ζωής του υβριδίου Κυπαρισσιού Λέιλαντ (Cupressus × leylandii) κυμαίνεται μεταξύ 25 και 50 χρόνων - συχνά και περισσότερο. Ότι αντίθετο λέγεται ή γράφεται, στερείται παντελώς επιστημονικής τεκμηρίωσης.
Προσφέρεται σε τιμή που καθορίζεται από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του προς διάθεση κωνοφόρου, όπως είναι το μέγεθος της γλάστρας, το ύψος του, η ηλικία και το σχήμα. Επίσης διατίθενται μεγάλης ανάπτυξης κωνοφόρα δέντρα προς πώληση (και φύτευση) κατόπιν συνεννόησης. Σε κάθε περίπτωση, η αναγραφόμενη τιμή ή τιμές, είναι ενδεικτικές.
![]()
ΦΥΛΛΩΜΑ: Αειθαλές
![]()
ΥΨΟΣ: 12-24 m, ΔΙΑΜΕΤΡΟΣ: 4-6 m
![]()
![]()
ΕΚΘΕΣΗ: Ήλιος ή/και Ημισκιά
ΑΝΤΟΧΗ ΣΕ ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΕΣ: Από -12 έως -23 °C
![]()
ΠΟΤΙΣΜΑ: Κανονικό
ΕΔΑΦΟΣ: Μέσης Σύστασης
![]()
ΕΔΑΦΟΣ ΩΣ ΠΡΟΣ pH: Ουδέτερο (6,5 - 7,5)

Καταγωγή - Το Δένδρο - Η Καλλιέργεια - Θερμοκρασιακό Εύρος - Έκθεση - Χρήση του Λέυλαντ - Αποστάσεις Φύτευσης και Φύτευση - Ελεύθερη Ανάπτυξη και Κλάδεμα - Το Κλάδεμα - Η Λίπανση - Ανθεκτικότητα στην Ξηρασία - Πότισμα - Ασθένειες και Εχθροί
Το κυπαρίσσι Λέιλαντ είναι ένα κηπαίο υβρίδιο που προήλθε από την διασταύρωση του Cupressus macrocarpa με το Chamaecyparis nootkatensis - διασταύρωση η οποία φέρεται πως πραγματοποιήθηκε στο Leighton Hall της Ουαλίας το 1888 με φυσική επικονίαση στον κήπο του Christopher Leyland (από τον οποίο πήρε και το όνομά του), τραπεζίτη του Λίβερπουλ.
Πρόκειται για ένα εξαιρετικά ανθεκτικό και γρήγορου ρυθμού ανάπτυξης αειθαλές και επιβλητικό κωνοφόρο δένδρο το οποίο μπορεί, κάτω από ορισμένες προυποθέσεις, να φθάσει μέχρι το ύψος των 40m. Έχει κωνικό σχήμα και έντονο σκούρο συμπαγές πράσινο φύλλωμα που εκπτύσσεται πάνω σε πεπλατυσμένα ελαφρώς γερτά κλαδιά και το οποίο διατηρεί το χρώμα του και κατά την διάρκεια του χειμώνα. Τα πρώτα δύο με τρία χρόνια της ζωής του έχει λεπτή, όχι “γεμάτη” εμφάνιση. Τα ενήλικα δένδρα του Κυπαρισσιού Λέιλαντ μεγαλώνουν κατά 0,60 έως 1,20m τον χρόνο.
Τα Κυπαρίσσια Λέυλαντ μπορούν να καλλιεργηθούν τόσο στον κήπο όσο και στις γλάστρες. Στον κήπο αναπτύσσονται σχεδόν σε κάθε τύπο εδάφους αρκεί να βρουν ικανοποιητική στράγγιση, ωστόσο ευδοκιμούν στα μέσης σύστασης εδάφη με pH που κυμαίνεται από 6 έως 6,5. Παρουσιάζουν μεγάλη αντοχή στα αλατοσταγονίδια πράγμα που επιτρέπει την φύτευσή τους σε παράκτιες περιοχές. Στην γλάστρα, το μειονέκτημα του περιορισμένου χώρου μπορεί κατά κάποιον τρόπο να ισοσκελισθεί με την δημιουργία του κατάλληλου εδαφικού υποστρώματος που και την κυκλοφορία του αέρα θα επιτρέπει στην κρίσιμη περιοχή της ριζόσφαιρας αλλά και θα προσφέρει την αναγκαία υγρασία μα δίχως νεροκρατήματα. Ένα τέτοιο εδαφικό μίγμα συνιστάται να περιέχει 25% ελαφρόπετρα μεγέθους φουντουκιού, 25% κομπόστ και 50% τύρφη.
Η αντοχή στις χαμηλές θερμοκρασίες, που φθάνει μέχρι και τούς -23,3 °C (USDA Zone 6a) δεν εξαντλεί την αξιοσημείωτη ικανότητα προσαρμογής των κυπαρισσιών Λέιλαντ σε ποικίλα εδαφοκλιματικά περιβάλλοντα. Στα θερμότατα ελληνικά καλοκαίρια των ετών 2007 και 2014 υπήρξαν από τα ελάχιστα κωνοφόρα που αντεπεξήλθαν δίχως σοβαρές απώλειες. Αυτή η ικανότητα προσαρμογής στις υψηλές θερμοκρασίες τα καθιστά ιδιαιτέρως πολύτιμα φυτά κήπου και τοπίου σε ξηροθερμικές κλιματικές συνθήκες.
Είναι κωνοφόρο δένδρο που αναπτύσσεται και σε πλήρη έκθεση στον ήλιο αλλά και σε ημισκιερές θέσεις, με την διαφορά πως στην δεύτερη περίπτωση είναι δυνατόν να απωλέσει τους κλάδους της βάσης.

Το Κυπαρίσσι Λέιλαντ μπορεί να αξιοποιηθεί φυτευόμενο είτε μόνο του - ώς δεσπόζον στοιχείο του χώρου- είτε ομαδικά - ως αφενός ασύμμετρη σύνθεση 3 έως 5 ή και περισσότερων δένδρων ή αφετέρου ως συμμετρική σύνθεση 2, 4 ή και περισσότερων ζυγού αριθμού δένδρων - καθώς και για την δημιουργία φυτικού φράχτη μέσου έως μεγάλου ύψους.
Οι αποστάσεις φύτευσης καθορίζονται από την σκοπούμενη χρήση, το μέγεθος του προς φύτευση δένδρου, τον χρόνο και τον χώρο. Εάν το Κυπαρίσσι Λέιλαντ χρησιμοποιηθεί ως φυτό φράχτη μέσου ύψους ο οποίος επιδιώκεται να “κλείσει” σε σύντομο χρονικό διάστημα τότε η μικρότερη συνιστώμενη απόσταση κυμαίνεται από 1 έως 1,20m. Από την άλλη εάν επιδιώκεται η δημιουργία ενός μεγάλου ύψους ανεμοφράχτη ή οπτικού φράγματος οι αποστάσεις κυμαίνονται από 2 – 3 m. Όταν φυτεύεται μόνο του, είναι αναγκαία η ύπαρξη μιας ελεύθερης περιοχής 20-40m2 πέριξ αυτού. Για την φύτευση των Λέυλαντς ανοίγoνται λάκκοι βάθους και διαμέτρου 0,60-0.80m ή εναλλακτικά 2 φορές το μέγεθος της γλάστρας. Αφήνονται λίγες ημέρες ανοιχτοί ώστε να κυκλοφορήσει ο αέρας στους εδαφικούς πόρους και για να γίνει κάποιου βαθμού απολύμανση. Πριν την φύτευση ρίχνονται στο εξαχθέν χώμα των λάκκων απολυμασμένη κοπριά ή κομπόστ σε ποσοστό 20% του όγκου του, 20% φυτόχωμα ή τύρφη και 10-20% ελαφρόπετρα μεγέθους φουντουκιού. Επίσης προστίθενται, αναλόγως του μεγέθους του προς φύτευση δένδρου, 50-150g λιπάσματος και κατόπιν ακολουθεί πολύ καλή ανάμιξη όλων των υλικών με το χώμα. Στο τέλος της διαδικασίας πραγματοποιείται η φύτευση.
Εάν επιζητείται η ελεύθερη ανάπτυξη του Κυπαρισσιού Λέυλαντ, τότε το κλάδεμα δεν είναι σχεδόν καθόλου αναγκαίο. Αντιθέτως, το κλάδεμα αποτελεί μιαν επιβεβλημένη συστηματική καλλιεργητική εργασία εφόσον επιδιώκεται η διαμόρφωση του σε ένα ορισμένο σχήμα ή η διατήρηση κάποιου ήδη αποκτημένου σχήματος. Σέ κάθε περίπτωση όμως, ιδίως σε αστικές περιοχές και όπου υπάρχει στενότητα χώρου τα Κυπαρίσσια Λέυλαντ πρέπει να κλαδεύονται διότι εάν αφεθούν ανεξέλεγκτα μπορούν να στραγγίσουν το έδαφος ή να εμποδίσουν την ανάπτυξη άλλων θάμνων και ανθοφύτων όπως και μπορούν να προκαλέσουν υπερβολική και ανεπιθύμητη σκίαση ακόμα και στους γετνιάζοντες κήπους. Επίσης η προσωρινή εγκατάλειψη του συστηματικού κλαδέματος θα καταστήσει το κλάδεμα επαναφοράς δύσκολο και δαπανηρό.
Το Κυπαρίσσι Λέιλαντ ανταποκρίνεται πάρα πολύ καλά στο συστηματικό κλάδεμα. Από τα Λέυλαντ-σπείρα έως τα Λέυλαντ pon-pon και από τα Λέυλαντ κορμός με μονή, διπλή ή τριπλή μπάλα έως τα “ζωντανά γλυπτά”, δεν τίθεται κανένα όριο πέρα από την φαντασία του φυτοτέχνη ή του καταρτισμένου ερασιτέχνη καλλιεργητή. Ωστόσο, παρόλη την θετική ανταπόκριση των δένδρων είναι αποφασιστικής σημασίας για την ορθή κλαδευτική πρακτική, να ακολουθούνται κάποιοι κανόνες:
Η θρέψη των Λέυλαντ στηρίζεται στην παροχή λιπασμάτων που περιέχουν σε μεγάλο ποσοστό άζωτο (N). Σχεδόν κάθε λίπασμα όπου η αναλογία των κύριων στοιχείων είναι της μορφής 4:1:2 ή 3:1:2 προσφέρεται για την κάλυψη των θρεπτικών αναγκών τους. Από αυτής της μορφής τα σκευάσματα παρέχονται 2 – 3 κουταλιές της σούπας ανά 1m ύψους δένδρου κάθε 30 - 45 ημέρες, με πρώτη εφαρμογή κατά τα μέσα Μαρτίου και τελευταία τον Σεπτέμβριο. Σε κάθε εφαρμογή συνιστάται να προστίθεται και οργανικός βιοδιεγέρτης, ο οποίος ανάμεσα στα άλλα ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα του φυτού.
Το Κυπαρίσσι Λέιλαντ μόλο που δεν διαθέτει βαθύ ριζικό σύστημα παρουσιάζει αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα στην ξηρασία. Βέβαια η έλειψη νερού έχει ως αποτέλεσμα τον μειωμένο ρυθμό ανάπτυξης του καθώς και την ελειπή τροφοδοσία του σε θρεπτικά στοιχεία. Ενας ισχυρός σύμμαχος τόσο για τα Λέυλαντ όσο και όλων των φυτών, παραγωγικών ή καλλωπιστικών, που εκτείθενται σε παρόμοιες συνθήκες είναι η προσθήκη των βιολογικού τύπου σκευασμάτων Μυκόρριζας.

Για τα νεαρής ηλικίας δένδρα που είναι φυτεμένα στο έδαφος γίνεται ένα πότισμα ανά τρίτη ημέρα καθόλο το διάστημα της βλαστικής ανάπτυξης των, ενώ στις θερμότερες περιόδους του έτους γίνεται μία άρδευση ανά δύο ημέρες. Στα μεγαλύτερης ηλικίας Λέυλαντ ένα πότισμα ανά πέντε ημέρες μπορεί να είναι αρκετό. Για τα φυτά που καλλιεργούνται σε γλάστρα ή ζαρντινιέρα, το πότισμα πραγματοποιείται όταν η υγρασία του εδαφικού μίγματος είναι λιγοστή. Το εδαφικό μίγμα δεν πρέπει ποτέ να αφεθεί να στεγνώσει διότι κάτι τέτοιο θα 'χει δυσάρεστες συνέπειες για τα φυτά. Επίσης, σε αυτό το σημείο είναι χρήσιμο να επισημανθεί πως σε συνθήκες καύσωνα ένα άριστο μέσο προφύλαξης των δένδρων είναι η συχνή διαβροχή του φυλλώματός των.
Τα Λέυλαντ ανήκουν στα κυπαρισσοειδή φυτά που σε γενικές γραμμές είναι ιδιαιτέρως ανθεκτικά στις ασθένειες καθώς και στις προσβολές από έντομα. Από τις ασθένειες ως σημαντικότερες αναφέρονται ο καρκίνος - που οφείλεται στον μύκητα Seiridium cardinale - καθώς και η φυτόφθορα, ενώ στους εχθρούς συγκαταλέγονται ο τετράνυχος, οι αφίδες, και τα κοκκοειδή. Η αντιμετώπιση των γίνεται με προληπτικές κατά μείζονα λόγο επεμβάσεις με τα κατάλληλα σκευάσματα και σε δόσεις και συχνότητα που υποδεικνύει ο τοπικός γεωπόνος.
1. Cupressus × leylandii 'Aurea' - Κυπαρίσσι Λέυλαντ 'Χρυσό'
2. Cupressus × leylandii 'Variegata' - Κυπαρίσσι Λέυλαντ 'Ποικιλόχρωμο'
3. Cupressus × leylandii 'Castlewellan Gold' - Κυπαρίσσι Λέυλαντ 'Καστλγουέλαν Χρυσό'
4. Cupressus × leylandii 'Pyramidalis' - Κυπαρίσσι Λέυλαντ 'Πυραμίδα'
| Φυτά | |
| Κατηγορία Φυτών | Κωνοφόρα Δέντρα Κηποτεχνίας & Τοπίου |
| Τύπος Φυτών | Κωνοφόρα Δέντρα Φυσικού Σχήματος |
| Γένος | Cupressus (Κυπαρίσσι) |
| Είδος | C. × leylandii (Λέυλαντ) |
| Φύλλωμα | Αειθαλές |
| Χρώμα Φύλλων | Σκούρο Πράσινο |
| Φθινοπωρινό Χρώμα Φύλλων | Σκούρο Πράσινο |
| Άρωμα | Όχι |
| Έδαφος | Αμμώδες, Πηλώδες, Αργιλώδες |
| pH Εδάφους | 6,5 - 7,5 |
| Πότισμα | Κανονικό |
| Αγκάθια | Όχι |
| Τοξικότητα | Όχι |
| Ρυθμός Ανάπτυξης | Γρήγορος |
| Εποχή Φύτευσης | Τα Κυπαρίσσια Λέυλαντ σε γλάστρα φυτεύονται όλο το έτος εκτός από τις περιόδους ακραίων καιρικών συνθηκών |
| Χρήση Φυτού | Τα Κυπαρίσσια Λέυλαντ αξιοποιούνται σε κήπους, μπαλκόνια, αίθρια, πέργκολες και ως διακοσμητικά εισόδων οικιών και καταστημάτων. Φυτεύονται ή τοποθετούνται μόνα ή/και ομαδικά. |